YEREL
Giriş Tarihi : 14-12-2021 10:42   Güncelleme : 14-12-2021 10:42

“MÜZİK ÇOK İNCE BİR SANAT”

“MÜZİK ÇOK İNCE BİR SANAT”

İnsan için yeme içme nasıl bir ihtiyaçsa müziğinde insan ruhunun ihtiyacı olduğunu söyleyen Sazıyla sözüyle Artvin’in sosyal etkinliklerinde aranan isimlerinden olan 27 yıllık eğitimci Emekli Öğretmen Mustafa Yavuz, “Müzik insan ruhunu başka bir hale getiriyor, iyi bir kalp sevgisi veriyor insana. Müzik çok ince bir sanat, müzikle uğraşmayanın hayat damarlarından biri kopmuş demektir.Sanatın ince bir örmesidir müzik” diyor.

Müzikle ortaokul yıllarında tanışan ve hobi olarak müzik yapan Mustafa Yavuz, yetişme çağından beri bir usta görmedim, kendi çabalarımla kendi gayretlerimle öğrendiğini belirtti. Yavuz, “O zamanlar böyle imkânlarda yoktu dolayısı ile bu merakımı birkaç saz değişerek en son elime bir saz geçti. Muhtarlar derneğinin Tiflis’e gezisi vardı, o geziye müzisyen olarak katıldım. Böyle böyle müzik hayatım büyüyerek devam etti” dedi.

Öğretmenlik ve müzik hayatı hakkında samimi açıklamalarda bulundu.

Yavuz, “Ekim 1949 yılında Artvin Merkez Ballıüzüm Köyünde dünyaya geldim. Evliyim, üç çocuğum var, iki kız bir oğlan. Çocuklarımın biri jeofizik mühendisi, kızlarımda kendiişlerinde biri kız meslek lisesini bitirerek sanat olarak meslek olarak kuaförlüğü seçti, bir diğer kızımda abisinin yanında çalışıyor, özel sektörde çalışıyorlar.

1967-1968 eğitim-öğretim yılında Artvin öğretmen okulunu bitirdim, 1yıl daYusufeli’nde okudum ortaokulu. 67-68 döneminde eski öğretmen okulu lale fırının olduğu yerdeydi, oradan aşağı taşındı aşağı taşınan ilk mezunlardanım.  13 Ağustos 1968 yılında bursa Nilüfer ilçesinde İlkokul öğretmen olarak görev yaptım, daha sonra yine Bursa Merkez Gürsu’ya bağlı Orhaniye köyünde göreve başladım.

Askerde öğretmen olarak görev yaptım oradan tahinimi istedim, Artvin Merkez bağlı Ortaköy’de 10 yıl görev yaptım.  Daha sonra Gazi Ortaokuluna geldim orda da 2 yıl çalıştıktan sonra Konya’ya gönderildim.  Konya Seydişehir Boyalı köyünde 5 yıl öğretmenlik yaptım. Daha sonra yine tahin istedim Samsun Havza ilçesi Çayırözü köyünde görevime devam ettim. Oradan İlçe merkezine geldim, ilçe merkezinde 4 yıl çalıştıktan sonra Ekim 1994 yılında emekli oldum.

27 yıl içerisinde 5 yıl kadar şehir merkezinde çalıştım diğer 22 yıl köylerde çalıştım. Köylerde çok sıkıntı çektim şu an ki gençlik bu sıkıntıları çekmezler. Çocukları yetiştirmekte eksikliğim oldu içimde onun bir uhdesi var. Bağlama olsun saz olsun hiçbir usta görmediğim için onun bir uhdesi var içimde. Geçen yıl halk eğitim kursu vardı bağlama konusunda gittim birkaç hafta, köye gitmek gerekince o kursa da devam edemedim, bu bağlamada çok eksiğim var.

Benim oğlumda biraz müzikle ilgileniyor, boynuz kulağı geçer derler ya, benden iyi çalıyor kendisi. Müzik nasıl insan beslenmesi, yeme ihtiyaçları varsa, müzikte bana göre böyle bir şey, ruhun gıdası. Müzik insan ruhunu başka bir hale getiriyor, iyi bir kalp sevgisi veriyor insana. Müzik çok ince bir sanat, müzikle uğraşmayanın hayat damarlarından biri kopmuş demektir.Sanatın ince bir örmesidir müzik.

O günkü şartlar nedeniyle şöyle diyorlar başka öğrencileri yetiştirmişsiniz ama kendi çocuğunu yetiştiremiyor neden diye. Bunu ben imkânsızlıklara bağlıyorum. 22 sene köylerde geçti.maddi manevi eksiklikler nedeniyle çocukların eğitim seviyelerini daha ileri götürmelerini sağlayamadık.”