Kurul, laikliği “demokrasinin olmazsa olmazı” olarak nitelendirerek, “Laiklik, Cumhuriyet kubbemizin kilit taşıdır. Aklın özgürlüğü, bilimsel düşünce, yurttaşların çağdaş eğitimle yetişmesi ve kadın-erkek eşitliğinin güvencesidir” ifadelerini kullandı.
Laikliğin yalnızca din ve devlet işlerinin ayrılması olmadığını belirten Kurul, bunun aynı zamanda “din ve dünya işlerinin birbirinden ayrılması” anlamına geldiğini söyledi.
Kurul yaptığı açıklamada, “Büyük Millet Meclisi'nin 9 Nisan 1928 günü oy birliği ile kabul ettiği ve 10 Nisan 1928 tarihli resmi gazetede 1220 sayı ile yayınlanarak yürürlüğe giren kanun ile anayasanın 4 maddesi değiştirilerek2. maddeden “Türkiye Devleti’nin dini, Din-i İslam’dır." tümcesi, 16 ve 38. maddelerdeki milletvekili ve Cumhurbaşkanı yeminlerinden “Vallahi" sözcüğü ve 26. madden de din işlerinin düzenlenmesini TBMM’nin görevleri arasında sayan cümle çıkartıldı. Böylelikle bu tarihten itibaren Türkiye Cumhuriyeti Devleti’nin hiçbir iş ve işleminin din kurallarıyla, naslarla görülemeyeceği yasalaşmış oldu. İlk insan topluluklarında kaba kuvvet, aile bağları, büyü, doğa güçleri ve benzerlerine dayanılarak kullanılan yönetme yetkisi, yerleşik düzene geçilmesi, tek tanrılı dinlerin ve devletlerin ortaya çıkması ile meşruiyetini ilahi dayanaklarla sağlar olmuştur.
Yönetme erkinin tanrısal dayanağına ilk itiraz 1517’de Almanya’da Luther'den gelmiş, ardından Almanya’da Protestanlık, Fransa’da Kalvenizm ve İngiltere’de de Anglikan mezheplerinin doğması ve kendi kiliselerini kurmalarıyla Vatikan'ın Hristiyan dünyası üzerindeki vesayeti kırılmıştır. Dinde reform, bilim ve sanatta rönesans ile gelişen bu süreçte yaşanan kanlı mücadelelerden sonra nihayet kiliseyi ve ona dayanan kraliyet düzenini hedef alan 1789 Büyük Fransız Devrimi ile yönetme erki gökten yere indirilmiştir. Büyük Atatürk ve Kemalist Devrimciler de kongreler sürecinde ortaya koydukları “Milletin istiklâlini yine milletin azim ve kararı kurtaracaktır.” şiarını, 23 Nisan 1920’de açtıkları Büyük Millet Meclisi ile hayata geçirmişler, “Hâkimiyet Bilâ Kaydü Şart Milletindir” (Egemenlik Kayıtsız Koşulsuz Ulusundur) düsturunu 1921 Teşkilatı Esasiye Kanunu’nun 1. Maddesine yazmışlar, Türkiye Büyük Millet Meclisi duvarına da silinmemek üzere kazımışlardır. Yönetme güç ve yetkisini Ulusal İstenç’ten (Milli İrade’den) alan Kemalistler kurdukları Büyük Millet Meclisi Hükümeti ile hem Ulusal Bağımsızlık Savaşı’nı zafere ulaştırarak vatanı kurtarmışlar, hem de ilahi dayanaklı saltanat rejimini yıkarak kuldan özgür yurttaş yaratmanın yolunu açmışlardır. Bu amaçla, zaferden hemen sonra 1 Kasım 1922’de saltanat ve 3 Mart 1924’de hilafet kaldırılarak Ulusal Egemenlik kesinleştirilmiş, 10 Nisan 1928’de de devlet laikleştirilmiştir. 1950'lerden itibaren 10 Nisan Laiklik Günü’nü yok sayma çabası içinde olanların dini nasıl istismar ettikleri her gün yeni örneklerle görülüyor. Bu aymazlar; meşruiyetlerinin kaynağını kurutmaya, bindikleri dalı kesmeye çalıştıklarının farkında değiller. Karar ve uygulamalarını naslara dayandırarak itirazsız bir biat toplumu ve tartışılamaz bir yönetim özlemi çekenlerin, laikliğe neden karşı ve demokrasiden ne kadar nasipsiz oldukları ortadadır” dedi.
Kurul, “Laikliğin ne değerli bir kazanım olduğunu anlamanın en pahalı yolu teokratik bir diktanın sultasına düşmektir. Bunun dramatik örneklerini görmek için bölgemizdeki ülkelerin haline bakmak yeterlidir. Coğrafyamızda Laik Cumhuriyete ve Üniter Ulus Devlete sahip olmadıkça bütün kalmanın da, barış içinde yaşamanın da, bağımsızlığın da, kalkınmanın da olanaklı olmadığı görülmelidir. Bu nedenle "Yeniden Atatürk Cumhuriyeti" çağrımızı sürekli yineliyoruz” ifadelerine yer verdi.
ADD Başkanı Gülşen Kurul, açıklamasının sonunda 10 Nisan Laiklik Günü’nü kutlayarak, laiklik ilkesini koruma ve yaşatma kararlılıklarını sürdüreceklerini ifade etti.