Her insanın ve toplumun müstesna kavramları vardır. Bizim İslam toplumumuzun en önemli kavramlarından birisi de iyiliktir. İyilik, en alt derecede zarar vermemek olup, bir insana, hayvana ve tabiata olumlu bir katkı sunmaktır. İnsan olmanın bir gereği olarak iyi birisi olmak, iyiliğin her türlüsüne vesile olmaktır. İyiliğin eğemen olacağı zamana ve mekana ulaşıncaya kadar gayret etmektir. Dünyada iyilik zincirinin bir halkası olmak ve kalmak için çaba sarfetmektir.
İyiliğin bireysel ve toplumsal olmak üzere iki yönü vardır. Bireysel iyilik, kişinin etrafında bulunan tüm canlılara iyi gözle bakması ve iyi muamelede bulunmasıdır. Bazen sözlü bazen de bir davranış olarak iyiliği en güzel şekilde temsil etmektir. Bu temsil sayesinde kişinin iyi olması, aynı bu dünyada huzur bulmasının bir diğer yoludur. Birey başkalarına iyi olduğu kadar iyidir. İyi bireylerden oluşan toplum da toplumsal iyiliğin en güzel örneği olur. Zira tıpkı birey gibi, toplumun da huzur yolu, iyi olmaktan geçmektedir. Kötü insanlar dahi, iyilik dolu toplumda yaşamayı arzu ederler. Öyleyse insanlığımızın en büyük değerlerinden olan iyiliği asla unutmamak gerekir. Hayatın her alanına yaymak, iyi kişiler ve iyi toplum olarak iyiliğin çağını en üst seviyeye çıkarmak bir insanlık borcudur.
Dünyanın yapısı gereği iyiler olduğu gibi; kötü birey ve toplumlar da maalesef hep var olmuştur. İyi ve kötünün mücadelesi farklı başlıklar altında, haklı ve güçlünün mücadelesi gibi, kıyamete kadar devam edecektir. Önemli olan bizim hangi tarafta yer aldığımızdır. Öyle bir asırda yaşıyoruz ki, iyilik ve kötülük konusunda tarafsız kalmak, asla mümkün değildir. Kötülüğün kıtalar dolaştığı bir zamanda, iyiler asla güvende değil demektir. Her kötülüğe engel olamayız ama, her kötülüğe en azından kalbimizden bir öfke duyabiliriz. Kötülerin hakim olduğu bir dünyada, kötüler kazanır gibi görünseler de, dün kaybettiler, bugün kaybediyorlar ve biz görmesek bile, gelecekte de kaybedeceklerdir.
Dünyanın gelmiş geçmiş en meşhur kötülerini hatırlayalım. Hangisi iyi olarak anılmakta? Hangisine hayır duaları yapılmakta? Hiçbirisi... Öyleyse bize kalmayacak bir dünya için, bize kalacak kötülük işlemeye ne gerek var? Hangi insani vicdan bunu kabul eder? Bir avuç mide derdi için, sayısını bilmediğimiz kötülükleri işlemek ne kadar insancıl? Özellikle “iyiliği savunuyorum”, “demokrasi getireceğiz”, “zulmü ortadan kaldıracağız”, “barış getireceğiz”, gibi kendilerinin dahi inanmadıkları başlıklarla kötülük işleyen bireyler ve ülkeler... Biz sizin iyi olmadığınızı biliyoruz ve siz de bizim bunları bildiğimizi biliyorsunuz... Yaşasın iyilik ve iyiler...
